De Belgische en Nederlandse markten liggen naast elkaar, en een groeiend aandeel kmo's aan beide kanten factureert over de grens. Maar de twee landen hebben niet dezelfde e-facturatieregels, noch dezelfde btw-behandeling voor grensoverschrijdende transacties. In oktober 2026, negen maanden na de start van de Belgische B2B PEPPOL-verplichting, is het beeld duidelijker dan ooit — en het ViDA-pakket heeft een nieuwe Europese klok op 2030 gezet. Dit is wat u concreet moet weten.
Waar beide landen staan in oktober 2026
De twee verplichtingen hebben zich in verschillende tempo's ontwikkeld, dus een grensoverschrijdende factuur bevindt zich op het snijvlak van twee regelboeken:
- België: nationale B2B e-facturatie via PEPPOL BIS Billing 3.0 is verplicht sinds 1 januari 2026. De tolerantieperiode van drie maanden eindigde op 31 maart 2026, en sinds 1 april 2026 geldt het progressieve sanctieregime — 1 500, dan 3 000, dan 5 000 euro per recidive.
- Nederland: B2G e-facturatie is verplicht sinds 2017. De centrale overheid ontvangt via Digipoort of PEPPOL, in SI-UBL 2.0 of PEPPOL BIS 3.0. B2B is nog niet verplicht, maar wordt breed toegepast via PEPPOL. In maart 2026 is er een adviesrapport aan de Tweede Kamer aangeboden met de aanbeveling om een nationaal B2B-kader op basis van PEPPOL te realiseren; een formele reactie van de regering wordt verwacht in de zomer van 2026, gevolgd door een openbare consultatie over een wetsvoorstel in Q4 2026.
De praktische gevolgtrekking: een Belgische leverancier moet standaard PEPPOL versturen voor binnenlandse B2B; een Nederlandse leverancier is daar nog niet toe verplicht, maar de capaciteit wordt steeds gangbaarder.
PEPPOL BIS Billing 3.0 vs SI-UBL 2.0 — heeft u beide nodig?
Beide formaten implementeren de Europese norm EN 16931 bovenop UBL 2.1. De praktische verschillen:
- PEPPOL BIS Billing 3.0 is de pan-Europese basis die overal wordt gebruikt waar PEPPOL actief is. In België is het sinds 1 januari 2026 het officieel vereiste formaat.
- SI-UBL 2.0 is de Nederlandse nationale variant beheerd door Logius. Het is een superset van EN 16931 met Nederlandse specifieke uitbreidingen (gedetailleerde order- en leveringsreferenties, extra btw-regimecodes gebruikt door Nederlandse overheden).
Bent u een Belgische leverancier die een Nederlandse klant factureert, dan is PEPPOL BIS 3.0 perfect geaccepteerd — uw access point levert het af bij het PEPPOL-ID van de ontvanger (participant ID, meestal 0106 voor KvK of 9944 voor BTW) en dat is voldoende. U hoeft niet in SI-UBL 2.0 te factureren, tenzij de Nederlandse klant dat uitdrukkelijk eist (typisch voor Nederlandse overheidsopdrachten).
Btw: verlegging is bijna altijd het juiste antwoord
Dit is het punt waar elke zelfstandige en kmo het mis blijft doen. Voor B2B-diensten tussen twee btw-plichtige ondernemingen in verschillende EU-lidstaten geldt de btw-richtlijn 2006/112/EG:
- Artikel 44: de plaats van dienst is waar de afnemer is gevestigd.
- Artikel 196: de btw is dus verschuldigd door de afnemer, niet door de leverancier.
Concreet:
- Een Belgische consultant die een Nederlandse BV factureert, rekent 0% btw en moet de verplichte vermelding opnemen: "Verlegging — btw verschuldigd door de afnemer — Artikel 44 Richtlijn 2006/112/EG". De Nederlandse BV geeft de btw aan en verlegt die in haar eigen btw-aangifte.
- Een Nederlandse zelfstandige die een Belgische BV factureert: spiegelbeeldige situatie. 0% btw, dezelfde verleggingsvermelding. De Belgische onderneming verlegt de btw in haar periodieke aangifte.
- Beide partijen moeten geldige, geverifieerde btw-nummers hebben (BE 10 cijfers, NL BTW-id in het nieuwe formaat
NL XXXXXXXXXB01) — controleer ze in VIES op ec.europa.eu/taxation_customs/vies.
Goederen volgen een andere logica: intra-EU B2B-leveringen van goederen krijgen 0% btw-vrijstelling op grond van artikel 138 (geen verlegging in dezelfde zin), met verplichte listing in de ICP-opgave / EC Sales List. Diensten op grond van artikel 44 zijn wat het grootste deel van de grensoverschrijdende zzp-facturen is.
Wat een correcte BE → NL (of NL → BE) PEPPOL-factuur bevat
Een grensoverschrijdende factuur blijft een PEPPOL-factuur. De praktische checklist:
- Uw eigen btw-nummer en wettelijke gegevens, exact zoals geregistreerd.
- Het volledige btw-nummer van de klant (
NL...B01ofBE0...) — geverifieerd in VIES, niet enkel geplakt. - Het PEPPOL participant-ID van de klant. Voor een Nederlandse klant meestal
0106+ KvK (Kamer van Koophandel) of9944+ BTW; voor een Belgische klant0208+ KBO-nummer of9925+ btw. - Btw-categoriecode K of AE op elke lijn, afhankelijk van de mapping van uw access point — beide signaleren verlegging in EN 16931.
- De exacte wettelijke vermelding op de factuur: "Verlegging — btw verschuldigd door de afnemer — Artikel 44 Richtlijn 2006/112/EG".
- Totaal btw = 0,00 EUR, met btw-splitsing die het verlegde bedrag toont.
Als één van deze elementen ontbreekt, zal de boekhouder van de ontvanger de factuur weigeren of, erger, betalen en dan een probleem hebben om de (ten onrechte) gefactureerde btw terug te vorderen.
ViDA: de klok op 2030 loopt al
Het VAT in the Digital Age-pakket (ViDA) werd formeel aangenomen door de EU-Raad op 11 maart 2025 en trad in werking op 14 april 2025. De implicaties die de meeste mensen missen:
- Sinds april 2025: lidstaten mogen nationale e-facturatie verplichten zonder uitzondering van de Commissie, en toestemming van de klant voor e-facturen is niet meer vereist. Dit is precies wat België toeliet om op tijd te starten.
- 1 juli 2030: grensoverschrijdende B2B-transacties binnen de EU vallen onder geharmoniseerde Digital Reporting Requirements (DRR). Factuurgegevens moeten door de leverancier bijna in realtime worden gerapporteerd, binnen 10 dagen na het belastbaar feit, in een gestandaardiseerd EN-formaat.
- 1 januari 2035: lidstaten die al eigen realtime-rapportagesystemen hebben, moeten zich aligneren met de Europese standaard.
Met andere woorden: het papieren VIES-systeem voor intra-EU-controle wordt in stilte vervangen door bijna-realtime digitale rapportage. Als uw onderneming vandaag al in PEPPOL zit, staat u aan de goede kant van die transitie — het formaat is hetzelfde, enkel de rapportagelaag komt erbovenop.
Wat te doen vandaag, als u over de grens factureert
- Verifieer elk grensoverschrijdend btw-nummer in VIES voordat u de eerste factuur aan die klant uitgeeft.
- Controleer dat uw factureringssoftware grensoverschrijdende PEPPOL BIS 3.0 ondersteunt, met btw-categorie
AEen de artikel-44-vermelding in de factuur (niet enkel als watermerk op de pdf — ze moet in de UBL staan). - Sla het PEPPOL-ID van de klant op zodra u die vastlegt; dat spaart tijd bij elke volgende factuur.
- Houd de Nederlandse B2B-consultatie in de gaten die in Q4 2026 wordt verwacht — als u regelmatig met Nederlandse klanten werkt, zullen het formaat en de kalender ertoe doen.
DEMFACT ondersteunt out of the box de Belgische B2B-perimeter en grensoverschrijdende PEPPOL-facturatie: een Belgische gebruiker die vandaag vanuit DEMFACT een Nederlandse klant factureert, verstuurt een conforme BIS 3.0-factuur met de juiste artikel-44-vermelding en btw-splitsing, via een gecertificeerd access point. Voor een Nederlandse leverancier die een Belgische klant factureert, werkt dezelfde flow in de andere richting — het formaat is PEPPOL, de btw-regels volgen artikel 44/196, en de factuur komt rechtstreeks aan in de PEPPOL-inbox van de Belgische ontvanger.